Dit is even een aparte pagina voor mijn familie.

Ik heb het echt in het begin heel erg moeilijk gehad en dan heb je toch echt je familie nodig om er weer uit te komen. Mij is dat gelukt, ook al waren mijn ouders er niet altijd even blij mee, want ik kon ook om niks ineens boos worden of heel irritant reageren. Ik heb weekenden gehad dat mijn stemming met de minuut anders kon zijn. Voor mensen die dan om je heen leven is dat niet altijd even leuk. Daarom zeg ik je, doe niet al te boos want je hebt ze echt nodig. Je kan niet alles zelf verwerken ook al dacht ik in het begin van wel. Mijn reactie was toen ik het te horen kreeg was van “o, dat regel ik zelf wel even”.

Ik heb met mijn nicht er ook heel veel gesprekken over gehad. Ze praatte overal over mee, terwijl ze het niet mee heeft gemaakt. Dat was voor mij echt wel even lekker. Dat iemand mij eindelijk eens begrijpt.
Mijn ouders begrijpen mij denk ik ook wel maar zo komt het soms voor mij niet over en soms wil ik het zelf ook niet zo zien.

Meestal helpt het nog meer als iemand van buitenaf zegt dat hij/zij het begrijpt als dat je naaste familie het zeggen.

Maar er over praten blijft goed, want geloof mij je kunt niet alles alleen verwerken!

[Welkom] [Even voorstellen...] [Scoliose] [Rafael] [Dagboek] [Gastenboek] [A1p] [Mijn Familie] [Mijn opa]